Maharajah
Door Bas Schwarz
Vanmiddag een berichtje op travronden.se: “Influenza geconstateerd in Frankrijk”. Even sloeg de schrik om mijn hart, maar de betreffende constatering is gedaan in Cagnes-sûr-Mer, dus we mogen er vanuit gaan dat Parijs in ieder geval tot en met het weekend gevrijwaard zal blijven van dit gevreesde en hyperbesmettelijke virus. Als Maharajah maar gezond blijft, dan heeft hij niks te kloppen. Daar kan zelfs startnummer 13 niets aan veranderen.
De afgelopen weken ben ik namens draaf op tournee geweest voor verschillende interviews en artikelen. Niet dat dat nu schokkend nieuws is, maar het viel me op dat geen enkele beroepstrainer (die ik gesproken heb althans) Maharajah een kans geeft op de overwinning. “In de Prix d’Amérique krijgt hij de kans niet om het tempo zo te drukken als hij deed in de Belgique” luidde het commentaar over het algemeen. Ready Cash is blijkbaar onklopbaar. Nu wil ik de vakkennis van deze trainers niet in twijfel trekken (in tegendeel zelfs), maar ik kan me totaal niet vinden in deze veronderstellingen. Onbegrijpelijk vind ik het zelfs.
Ik kan me de overwinning van Maharajah in de E3-finale nog goed voor de geest halen. Misschien niet eens zo zeer om de prestatie van “Marre”, maar vooral vanwege Örjan. De man die zelfs voor Zweedse begrippen bekend staat als onderkoeld, of emotieloos. Maar na deze overwinning brak hij in snikken uit als een klein meisje die net haar lolly heeft laten vallen. Op dat moment stond het voor mij vast: qua vermogen (en zeker niet qua zuivere snelheid) is dit de beste ooit.
Sinds die tijd heeft hij wat mij betreft die indruk alleen maar bevestigd, waarbij ik graag nog even wil wijzen op zijn prestatie in de Derby. Toen was hij zeker nog niet zo goed als nu, maar evengoed zette hij in een stormachtige wind en vanuit het dodenspoor uitsluitend fracties van 1.12 op de klokken om uiteindelijk met de trekwatten nog in zijn oren freewheelend te winnen in een nieuw WR.
Terugdenkend aan die koers kan ik me voor komende zondag maar één scenario voorstellen: een offensieve Kihlström zoekt zo snel mogelijk de koppositie op, om vervolgens een véél hoger tempo op te leggen dan 2 weken geleden. Toen legde hij de eerste 1300 meter af in 1.14, ga nu maar uit van minimaal een lage 1.12. Zeker weten. Vanwege het simpele feit dat Maharajah nu eenmaal niet over zuivere speed beschikt. Met andere woorden: als bij het uitkomen van de laatste bocht een Ready Cash of een Oyonnax nog op de rug van Kihlström zit, dan wordt “Marre” waarschijnlijk geklopt. Het is dus zaak om bij het ingaan van de laatste bocht reeds afscheid te hebben genomen van de rest. Het koersrecord gaat eraan, ik schat hem bij perfecte omstandigheden in op een lage 1.11, al zijn de weersverwachtingen niet optimaal. Laat ik het dus houden op 1.11,5.
De uitgesproken favoriet Ready Cash? Tsja, ik ben absoluut geen Frankrijk-kenner, maar ik zie in hem veel eerder een Prix de France-winnaar dan de PdA-kampioen. Hij beschikt over enorm veel explosieve speed (veel meer dan Maharajah in ieder geval), maar het is me meerdere keren opgevallen dat hij kwetsbaar is wanneer hij onderweg het vuile werk op moet knappen. En juist het laatstgenoemde zal hij komende zondag wel moeten doen. En om twee weken vóór de PdA nog te gaan experimenteren met ijzers, spreekt daar zoveel vertrouwen uit? Mocht hij vroegtijdig de rug van Maharajah te pakken krijgen dan zal hij best in het trio eindigen, maar bij elk ander scenario wordt het voor hem veel moeilijker.
Ik houd dan ook eerder rekening met paarden als Oyonnax, Olga en Private Love voor de plaatsen 2 en 3, terwijl de geschiedenis uitwijst dat in veel gevallen een daverende verrassing bij de eerste vier finisht. Conclusies trekken n.a.v. de vier B-koersen lijkt ook niet raadzaam, vooral door het fenomeen preparé-koersen. Kom ik toch weer uit op mijn voorspelling waarmee ik tijdens het Engwerda-etentje tussen kerst en oud en nieuw nog zo hartelijk om werd uitgelachen: alleen de strijd om de 2e plek wordt spannend!
Bas Schwarz